Dr Ewald Stefan Pollok - Co z tymi powojennymi polskimi obozami?

W ostatnich dniach nasza internetowa gazeta  www.silesia-schlesien.com znalazła się w centrum zainteresowania polskich mediów. Po artykule w „Życiu Warszawy”, kilka innych gazet, m. in. „Nowa Trybuna Opolska”, „Metro”, „Dziennik Zachodni”, „Gazeta Wyborcza”, „Rzeczpospolita” wydawane w Niemczech polskie „Info” i „Samo życie”, internetowe portale  www.onet.pl, wp.pl, interia.pl, PAP, telegazeta Polonia, TVP1, TVP2  program publicystyczny w TV Katowice oraz dyskusja w Radio Kraków, zajęły się naszymi artykułami i moją skromną osobą.

Nie wszyscy dziennikarze pisząc na temat naszych artykułów pokazali klasę, nie mówiąc o wiedzy. Niektórzy specjalnie zmieniali fakty, tak jak w „Życiu W-wy” (5.07.06), gdzie napisano, iż piszemy

- o „powojennych obozach jenieckich”.

- o „obozach koncentracyjnych” prowadzonych rzekomo przez władze II Rzeczpospolitej PRL. Warunki tam panujące miały być makabryczne. Więźniowie - zdaniem Polloka - otrzymywali głodowe racje żywnościowe i byli torturowani”.

Zdaję sobie sprawę z tego, że dziennikarz piszący ten artykuł, z powodu braku wiadomości na tematy powojennych obozów dla ludności cywilnej, był przekonany, że mowa tu o obozach jenieckich. Mógł jednak w czasie telefonicznej rozmowy ze mną  o to zapytać.

A sformułowania, że „rzekomo” i „otrzymywali głodowe racje i byli torturowani”, świadczą o braku znajomości tamtych realiów . Proszę raz jeszcze przeczytać mój poprzedni artykuł „Polskie obozy powojenne”, zapisane tam przykłady pochodzą ze źródeł historycznych, wypowiedzi uwięzionych i akt sądowych.

Ciśnie się pytanie czy to tylko brak wiedzy, co świadczyłoby  o dziennikarzach bardzo źle. Czy ten ewentualny brak znajomości tego tematu można usprawiedliwić tym, że większość Polaków nic na ten temat nie wie, bo przez dziesięciolecia panowania komunizmu polskie obozy były tematem tabu? Przecież od 17 lat Polska jest krajem suwerennym a mimo to nikt nie kwapi się, aby wreszcie społeczeństwo poznało prawdę. Jest zaledwie kilku historyków, którzy od czasu do czasu coś na ten temat napiszą, ale ich wypowiedzi z braku zainteresowania mediów pozostają w archiwach i bibliotekach. Dlaczego tak się dzieję? Czy dlatego, że im mniej społeczeństwo wie, tym mniej trzeba tłumaczyć?

Chyba nadszedł już czas by wyjaśnić białe plamy polskiej historii ze szczególnym uwzględnieniem czasów powojennych.

Społeczeństwo polskie jest przekonane, że w czasie drugiej wojny światowej zginęło 6 milionów Polaków, bo tak w szkolach uczono i informowano w mediach. Zamieściliśmy dwa artykuły, dwóch różnych autorów, którzy tę liczbę zakwestionowali. Obaj panowie nie znają się, nie pisali tych artykułów na nasze zamówienie. Jeden z nich jest Niemcem, drugi polskim Ślązakiem – a więc dwie różne opcje. Czy nie należałoby w Polsce poczynić dodatkowe badania, by stwierdzic czy mają rację? Od czasów wojny zrewidowano sporo danych liczbowych uważanych wcześniej za ostateczne. Przykładem może być chociażby liczba ofiar Oświęcimia czy Majdanka.

Czytając wypowiedzi osób, które napisały do nas, a było ich 1457 i ciągle przychodzą dalsze e-maile, czy też wzięły udział w dyskusji na internetowych forach (kilkaset), muszę z ubolewaniem stwierdzić, że większość:

- naszych artykułów nie czytała, tylko przyjęła do wiadomości to co napisało „Życie Warszawy”, a była to w części tak sprytnie spreparowana manipulowana wiadomość, że mogli uwierzyć iż jest ona prawdą.

- a jeżeli już nasze artykuły przeczytali, to nie zamierzają ich w żadnym wypadku przyjąć do wiadomości, bo burzą dotychczasowe myślenie.

- o powojennej historii prawie niczego, prócz komunistycznego bełkotu nie słyszeli i słyszeć nie chcą, bo najlepiej jest czuć się ciągle niewinnym i myśleć, „że wszyscy tylko przeciw Polsce.”

- kłamstwa, które im przez dziesiątki lat wmawiano, próbują dalej transportować i wmawiać znajomym, czy też czytelnikom forum. Prawda bardzo trudno i wolno przebija się przez wieloletnie kłamstwa.

W liczbie 1457 wypowiedzi jedynie 87 osób wiedziało cokolwiek na temat istnienia powojennych obozów. Cała reszta była przekonana, że piszemy nieprawdę. Nie zadano sobie trudu przeanalizowania naszych artykułów. Wiele osób, jak to często w Polsce bywa, rzuciło jedynie epitety nie nadające się do zacytowania.  Ale mam nadzieję, że chociaż u kilku z tych czytelników, kiedy opadły emocje, powstała  refleksja, że może to jednak prawda.

400 czytelników byla pewna, że piszę o wojennycjh obozach i oburzali się, że nazywam je „polskimi obozami koncentracyjnymi”. Przecież to Niemcy je wybudowali. I tu mieli częściowo rację, bo wojenne obozy wybudowali Niemcy, ale po wojnie były również polskie.