Fusbal i ... szokulada
Nó, tóż mómy już po piyrszym (kaj nóm wklupali poduk lot) i drugim szpilu na latośnych „Mistrzostwach Europy 2008”. Boczycie jesce, wiela to bóło gôdki, wynokwianio przi tym, co tyż to nasze fusbaloki tam we Austrii i Szwajcarii pokôżóm. Nó, i bóła niydzieliczka, gryfno niydzieliczka tela, co niy dlô naszych chopców, kierzy już tam we tyj Austryji trajniyrowali. Ja, prôwda, Polôki walyli w buda! Tela, co niy nasze ino miymieckie Polôki. Jezderkusie! Małoch sie sóm niy poślimtoł jak mi jedyn szpiker eklerowoł, co Podolski miôł ci aże płaczki we łoczach jak prôł we naszô buda. A juzaś tyn spaśny torman Jan Tomaszewski do kupy ze swojóm ceróm Agnys tak ci fandzolół, tak fuloł jak mulorz, a wancki ci mu pod kicholym handsztandy ciepali, iżech niy poradziół zmiarkować eźli my tyn sóm szpil łoglóndali. Metlôł barzij jak nasze politykiyry. Ale, podwiyl co, styknie tego. Spómna sam ino jedyn fal łodymie ze Pnioków, ze łóńskigo już pyndziałku.
Rozwidniok, zôranie, banka na mojich plantach na Pniokach, leży naprany karlus, przecióngo sie, cuci sie ... łoroz tyrpie go kamrat ...
– Te, Antek, a coś ty jesce taki naprany, taki blank niy mónter ?
– A, ło co idzie, co sie stanyło ? ...
– Nic sie niy stało, pytôm sie po jakiymuś jes taki nabelany, naprany jak kopacka ?
– A ło co sie ... łozchodzi, ło co ... idzie ... a coch jes naprany, ja?
– Ja ! Skuli cego żeś jes taki łobelany ? Stało ci sie co?
– Niy, niy ino .. ino ... wczoraj przeca bół szpil, fus.. fusbal ... fusbalszpil we tym côłkim Klagenfurcie ... prôwda?
– Anó bół Antek, bół. I beztóż jeżeś taki łożarty ?
– No, ja, no ... przeca wczorej nasze chopcy, fusbaloki grali, niy ?
– Nó, grali, grali ale czamuś ty jes taki łożarty do terôzka ?
– Bo, ... bo ... nasze przeca wygrali ... prôwda ???
...
– A rzyknij mi ino, bo niy bocza ... a fto tak na isto ... wygrôł ???
Fusbalowe kasprowanie, fiksowanie co śtyry lata łogarniô côłki świat. A eźli niy côłki świat, to na zicher côłki kóntynynt, na ftórym razinku łozgrywane sóm jakiesik rygiónalne majstyrstwa, mistrzóstwa. I cy to bydóm mistrzóstwa świata, cy Ojropy a możno ino Olympiada, milijóny kibiców, gafrów – na tribónach sztadijónów abo na corôzki srogszych ykranach telewizorów – ze nôbożnóm eróm świdrzi, szlakuje szlachty i szarpacki swojich liplingów. Bo przecamć richticzny fusbalszpil moge ci przeca być i szczwortóm religjóm świata. Dlô mocki ludzi deptanie na fusbalowe szpile blank zastympuje póńć do wszyjskich świyntych placów, i cuci, wekuje równie sroge, co opaśne ymocje. Taki dyć ci sztadijón poradzi być przeca jak kościół, jak świóntynia, kaj kôżdy dowo opusta łodwiycznymu insztynktowi hormiji. Miarkujecie przeca, co szarpaki dwiuch fusbalklubów poradzóm sprawić, łozfechtować roztomajte wojny. Pisôł ło tym i nasz niyboszczyk Ryszard Kapuściński we „Wojnie futbolowej” kej to we 1969r wypraskła wojna skuli szpilu pomiyndzy Hondurasem a Salwadorem abo tyż i szpil Crvenej Zvezdy Belgrad i Dynama Zagrzeb, napocznół wojna serbsko-chorwacko. Tak po prowdzie fusbal to cheba nôjbarzij upolitycznióny szport na świycie. Przeca i Franco, i Mussolini, i argyntyńske jynerôły, bali i Margaret Thatcher wypłużyli fusbal do włôsnych cylów. To skuli tego „mundial” abo Mistrzostwa Europy tak festelnie sie rozeznowajóm sie łod „Olimpijskich Igrzysk” nad kierymi jesce, możno i niy tak dugo, furgo duch takigo „fair play” znacy snożnygo graniô. Na fusbalowym sztadijónie na to niy ma placu. Podanie jak na starożytnich arynach rachuje sie ino to, fto łostanie na placu boju, i na gyfechtplacu łodniysie trijómf. Eźli idzie pó nie sióngnóńć jak sie prasknie rywala z byka, to czamu tego niy zrobić? Bele ino sóndca tego niy przifilowôł. A bali jak i merknie, zawdy idzie niyskorzij wytuplikować, co to jes winowaty jes prociwnik.
