Zwischen den Jahren 800 und 1000 n. Ztw. setzten Wikinger aus Skandinavien die Menschen in den Küstenregionen von Europa durch ihre räuberischen und mordenden Raubzüge in Angst und Schrecken. Aber auch die kargen Böden in Norwegen und Schweden veranlassten vor allem die jüngeren und unternehmungsfähigen Nordländer zu Entdeckungs- und Eroberungszügen.
So erreichte und eroberte der Wikinger Herzog Dago Miseko mit seinem Bruder Sigibur und seiner Schwester Athleit aus Ringerike, Süd-Norwegen, mit seinem Gefolge im Jahre 960 die Gegend von Posen und Gnesen im Wartheland. Hier gründetet er sein neues Herzogtum, das
Die Internetzeitung Silesia ist als Forum für ernste Auseinandersetzungen zwischen Autoren und Lesern über das Thema der deutsch-polnischen Beziehungen gedacht, im Zusammenhang mit Problemen Schlesiens – einst – und jetzt, und natürlich auch in der Zukunft.
Was ist wirklich dran an der so genannten "Kanzlerakte". Demnach müssen Kanzler der Bundesrepublik Deutschland eine geheime Unterwerfungserklärung gegenüber den Allierten unterschreiben. Willi Brandt weigerte sich erst - unterschrieb dann aber doch. Erklärt die "Kanzlerakte" das merkwürdige Vorgehen in Sachen Euro-Rettung? Ist der Handlungsspielraum Deutschlands in Wahrheit begrenzt?
Philippe Loret (56), Klempner aus Nordfrankreich behauptet „ICH BIN DER ENKEL VON AFDOLF HITLER“.
Ein Hochstapler, der sich wichtig machen will? Oder der einzige Nachkomme des Nazi-Diktators? Philippe Loret: „Natürlich bin ich Hitlers Enkel. Wenn man mir nicht glaubt, ist es nicht mein Problem. Mein Vater hat es mir gesagt. Hitler ist Teil der Familie.“
Gdyby Hitler nie napadł na Stalina, radziecki dyktator ruszyłby dwa tygodnie później na zachód
W spisie powszechnym ustalono, ze w Polsce w dniu 31 marca 2011 roku mieszkało 38,5 mln osób, tj. o 0,8 % wiecej. z tego bylo 809 tysięcy Ślązaków, 228 tys. Kaszubów i 109 tys. Niemców jak i inne narodowości.
Nach den Enthüllungen von Parteipräsident Kaczyński, wer die Schlesier in Wahrheit sind (nach seiner Meinung sind die Schlesier verkappte Deutsche), entbrannte eine heftige Diskussion, ob diese Orientierung gesund sei und mit der Natur eines Polen in Einklang gebracht werden könne.
"Wenn jemand sich als Schlesier fühlt, ist es schwer ihm das zu verbieten. Aber er soll damit nicht an die Öffentlichkeit treten und auf die Straßen, wo Kinder und normale Polen leben" - sagte anonym
ein von mir zufällig getroffener Abgeordneter der PiS - „Außerdem ist die Behauptung dieser Leute, dass sie der schlesischen Nationalität angehören eine Wahnvorstellung, denn so eine Nation
gibt es nicht. Wir Alle wissen, dass es eine verdeckte deutsche Option ist.“
Dieser Artikel enthält meine Erinnerungen an die Heimkehr von Österreich nach Schlesien, nach unserer Flucht vor der Ostfront, welche Ende Januar 1945 begann und Mitte Mai in einem kleinen Ort im Böhmerwald (Stein – jetzt „Polna na Šumavie“) nach 5 Etappen zu Ende ging. Anfang Juli begannen wir an die Rückkehr zu denken. Die amerikanischen Besatzungstruppen tauschten einige besetzte Territorien mit den Russen aus.
Bereits am 20. Mai 1945 hatte sich polnische Miliz in Borkendorf festgesetzt und das Dorf durch Plünderungen und willkürliche Verhaftung zu terrorisieren begonnen. Die Bewohner waren sehr in Ängsten und hofften, dass diese Zeit bald vorbei sei. Aber das alles war erst der Anfang. In den Morgenstunden des 28. Juni 1945 wurden sämtliche Dorfbewohner aufgefordert innerhalb einer Stunde mit zehn Kilo Gepäck am Dorfplatz zu sein.
Do redakcji i na mój prywatny adres doszło wiele listów, z czego część pozytywnie ocenia to co na temat obozów w SILESI napisałem, jednak część czytelników jest oburzona, że pisałem o powojennych obozach, „których nie było”, lub „które nie miały nic wspólnego z nienawiścią do Niemców”, „Polacy nauczyli się tego od Niemców”, „Niemcy to obłudnicy, nawet teraz piszą o polskich obozach koncentracyjnych”, „Prócz niemieckich, żadnych innych obozów koncentracyjnych w Polsce nie było”...
Am 26. September 1945, frühmorgens gegen 5.00 Uhr, begann die Razzia gegen die Deutschen. Die polnische Miliz drang in die Häuser ein und jagte alle Deutschen auf die Straße. Die wenigsten hatten noch Zeit und Gelegenheit, etwas von ihren wenigen Habseligkeiten mitzunehmen. Man trieb alle auf dem Ring zusammen und schaffte sie von dort teils in Lastautos teils zu Fuß in das Lager von Marschke und Zilger. Seit sechs Wochen befand sich dort die Bevölkerung von Schlegenberg, in diesem Lager.
EWALD LATACZ urodził się w Katowicach przy Holtzestrasse (dziś Mariacka) 30, był synem Karla Latacza – przewodniczącego katolickiego związku nauczycieli i posła katolickiej partii Centrum. Mimo swego ewidentnie słowiańskiego pochodzenia, nie znał żadnego słowiańskiego dialektu śląskiego, a tym bardziej języka polskiego. Dwujęzyczny był jeszcze jego ojciec Karl, ale syna wychowywał już wyłącznie w języku niemieckim. Jak pisał Rudolf Vogel: „Dr Latacz wywodził się ze starej górnośląskiej rodziny. Jego ojciec był pierwszym nauczycielem, którego wybrano posłem pruskiego Landtagu.” Młody Ewald ukończył katowickie gimnazjum i studia prawnicze na Uniwersytecie Friedricha Wilhelma we Wrocławiu, które uwieńczył obroną dysertacji doktorskiej. Ostatecznie został adwokatem i notariuszem w Wodzisławiu, a jednocześnie radnym z listy Centrum.
Województwo podlaskie pojawiło się tego lata nawet w Al Dżazirze i na łamach "Washington Post". Było o czym mówić: swastyki na synagodze w Orli, Krynkach, zamalowane biało-czerwoną farbą litewskie nazwy w Puńsku, ogień w Centrum Kultury Muzułmańskiej w Białymstoku, podpalenie drzwi polsko-pakistańskiego małżeństwa na białostockim blokowisku, swastyki na pomniku w Jedwabnem.
Narodowość śląska istnieje
Opolski Sąd Rejonowy zarejestrował Stowarzyszenie Osób Narodowości Śląskiej.
Rejestracja nastąpiła po skardze na odmowę wpisania organizacji do Krajowego Rejestru Sadowego.
W okresie wysiedleń 1946 r. zanotowano szereg nieprawidłowości. Najwięcej zastrzeżeń budziła niedostateczna ochrona Niemców przed napadami i grabieżami. Działo się tak, mimo że transporty były konwojowane przez wojsko i milicję. Jednakże wiele relacji wskazuje na to, że właśnie ochrona wielokrotnie dopuszczała się tych przestępstw." Kierownik wagonu z jednego z pociągów złożył relacje: "W czasie podróży, po wyjeździe pociągu z Lietz, wagon nr 16 został obrabowany przez 3 mężczyzn w mundurach polskich policjantów kolejowych o godz. 1.00 Następujące rzeczy zostały zrabowane: jedna walizka i jeden kosz z ubraniem, jeden worek z dwoma łóżkami i jedna walizka z żywnością. W czasie tego wypadku pani Helene Wolf, ur. 20 lipca 1986 r. została bardzo zraniona w twarz" Głosy krytyki , płynące nieustannie ze strony aliantów zachodnich, zmusiły stronę polską do podjęcia konkretnych działań. Spowodowało to poprawę stanu bezpieczeństwa po wznowieniu akcji w 1947 r.
Die Teilnehmer der Dreimächte-Konferenz in Potsdam im Juli 1945, wurden vor teIlweise vollendete Tatsachen gestellt, weil Polen die deutsche Bevölkerung aus den ehemaligen deutschen Gebieten vor Beginn der Konferenz, ohne im Besitz irgendwelcher internationalen Bestimmungen und Rechte zu haben sein, vertrieben hat. Historiker nennen das „wilde Vertreibungen“ bzw. „militärische Vertreibungen“.
B. Nitschke schreibt: „ Den militärischen Aussiedlungen lag die Tatsache zugrunde, dass die deutsche Bevölkerung schnellstens aus den Gebieten der ehemaligen Ostprovinzen des III. Reichs (welche Polen zufallen sollten), entfernt werden sollte um die Allierten in Potsdam vor vollendete Tatsachen zu stellen. Die damalige Propaganda behauptete, dass auf diese Weise Platz für militärische Siedler vorbereitet werden soll, die das Fundament einer polnischen Bastion an Oder und Lausitzer Neiße bilden sollten“. Zuerst wurden Deutsche aus den grenznahen Gebieten entfernt, wobei die Breite des Grenzstreifens nicht genau definiert wurde. Zwei Divisionen, die 5. und 7. operierten in 200 km Entfernung von der künftigen Grenze. Das Militär nannte dies zusätzliche bzw. überplanmässige Aussiedlungen. In dieser Zeit wurden auch 3000 Deutsche aus der Woiwodschaft Lodz ausgesiedelt.
Wirtschaftswunder an der Weichsel: Das einst rückständige Agrarland boomt, die Zustimmung für Europa ist groß, und selbst der Umgang mit den Deutschen entspannt sich. Nirgendwo wird das so deutlich wie im früheren Breslau.
Der drittreichste Mann Polens ist heute Morgen mit dem Privatjet in Wroclaw, dem früheren Breslau, eingetroffen. Leszek Czarnecki, ein schlanker, gebräunter Mann, sitzt jetzt im elften Stock der "Breslauer Arkaden" und blickt von dort über das Zentrum der einstmals deutschen Stadt. Die Arkaden, ein Gebäude mit Einkaufszentrum, gehören ihm, Czarnecki.
Eine Internetseite des russischen Verteidigungsministeriums war im Jubiläumsjahr 2009 Anlass für eine größere Zahl von Veröffentlichungen. Die Schlagzeile lautete zumeist: „Polens Schuld am zweiten Weltkrieg“ oder: „Russischer Historiker gibt Polen Schuld am Zweiten Weltkrieg.“
Nach Marienburg, Lodz, Danzig, Stolp und vielen anderen Orten im heutigen Polen ist man erneut auf ein großes, mysteriöses Massengrab gestossen. Der Fundort befindet sich innerhalb der Großstadt Czestochowa (Tschenstochau) in Schlesien. Auf dem Gelände des Bahnhofes Czestochowa-Stradom hat man bei Bodenuntersuchungen an verschiedenen Stellen unzählige Skelette entdeckt. Wie auch schon bei den og. Fundorten könnte es sich aufgrund der des bisherigen Schweigens zu diesem Massengrab wieder einmal um Zivilisten handeln, die während oder nach dem zweiten Weltkrieg ums Leben gekommen waren.
Nach Marienburg, Lodz, Danzig, Stolp und vielen anderen Orten im heutigen Polen ist man erneut auf ein großes, mysteriöses Massengrab gestossen. Der Fundort befindet sich innerhalb der Großstadt Czestochowa (Tschenstochau) in Schlesien. Auf dem Gelände des Bahnhofes Czestochowa- Stradom hat man bei Bodenuntersuchungen an verschiedenen Stellen unzählige Skelette entdeckt. Wie auch schon bei den og. Fundorten könnte es sich aufgrund der des bisherigen Schweigens zu diesem Massengrab wieder einmal um Zivilisten handeln, die während oder nach dem zweiten Weltkrieg ums Leben gekommen waren. In der Nähe des Fundortes waren ein Arbeitslager und eine deutsche Munitionsfabrik in der jüdische Zwangsarbeiter beschäftigt waren. Nach dem zweiten Weltkrieg wurde das Lager zuerst vom sowjetischen NKWD und dann vom polnischen Sicherheitsdienst genutzt, der dafür bekannt war deutsche Zivilisten und Zwangsarbeiter schon wegen Nichtigkeiten zu töten.
Norwegię opanowali polscy złodzieje. Ich specjalnością są kradzieże łodzi motorowych i silników, których setki znikają rocznie z bezpiecznych dotąd przystani.
In die Diskussion um die Einführung eines Gedenktages für die deutschen Vertriebenen schaltete sich jetzt auch der Völkerrechtler Prof. Alfred de Zayas ein. Nachdem sich unlängst zahlreiche in- und ausländische „Experten“ gegen einen solchen Gedenktag ausgesprochen hatten, machte de Zayas deutlich, dass die Diskriminierung der deutschen Heimatvertriebenen bis heute anhalte -. zum Beispiel auch dadurch, dass ihnen ein eigener Gedenktag vorenthalten werde.
Seit längerer Zeit befasst sich unsere Internet-Zeitung SILESIA mit der Thematik der Nachkriegslager in Polen. Anfangs trafen wir auf sehr skeptische, zeitweise geradezu negative Meinungen mancher Leser und ich wurde für das Ansprechen dieses Themas, vielfach angegriffen und beleidigt.
Unter diesem Titel ist in der „Nowa Trybuna Opolska" (18.04.2006) ein Interview des Redakteurs Krzysztof Ogiolda mit Herrn Jaroslaw Mensfelt, dem Pressesprecher des Museum Auschwitz-Birkenau in Auschwitz, erschienen.
Theißen: Die Vertreibung der Deutschen ist bis heute außerhalb der Betroffenen ein weitgehend totgeschwiegenes Thema geblieben
de Zayas: Für mich als Amerikaner ist es kaum nachvollziehen, warum die Deutschen ihre eigene Geschichte so tabuisieren, daß es so schwierig ist, über die Vertreibung zu publizieren oder zu diskutieren, ohne schief angesehen zu werden - aber nicht etwa von Amerikanern oder Briten, sondern von Deutschen. Es sind deutsche Meinungsmacher, Politiker, Professoren, Gymnasiallehrer, die die Vertreibung der Deutschen tabuisieren, weil für sie diese Thematik nicht opportun ist, eben nicht „politisch korrekt“. Dies ist Hohn und Unbarmherzigkeit. Den Opfer gegenüber.
Im Oppelner Schlesien, existierten in seinen heutigen Grenzen (3,1% der Fläche Polens), während und nach dem Krieg viele Lager, Nebenlager und Gefängnisse für die hiesige Bevölkerung. Davon wurde ein Teil Anfang 1945 eingerichtet, also vor Kriegsende. Der Großteil entstand jedoch nach dem Krieg.
Polen habe keine völkerrechtlich fundierten Reparationsansprüche mehr gegenüber Deutschland, sagt Professor Dr. Theodor Schweisfurth. Ein Überblick zum Potsdamer Protokoll und den Folgevereinbarungen.
Działalność Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa poczyniła wiele szkód. Narzuciła ona heroiczną wizję udziału Polaków w II wojnie światowej i sabotowała inicjatywy mniejszości narodowych.
Rok 1873 jest szczególny dla śląskiego krajobrazu politycznego. To wówczas urodzili się trzej politycy, którzy w I połowie XX w. mieli znaczący wpływ na rozwój wydarzeń na Śląsku. Polacy najlepiej znają radykalnego lidera obozu narodowo-polskiego na Górnym Śląsku – Wojciecha Korfantego. Dla Niemców sztandarową postacią jest Carl Ulitzka – przywódca górnośląskiego Centrum, nazywany „królem” Prowincji Górnośląskiej. Dla mnie, jako przedstawiciela śląskiej opcji narodowej, najważniejszą z tych trzech postaci jest Józef Kożdoń – przywódca Śląskiej Partii Ludowej (1909-1938), głoszącej hasło „Śląsk dla Ślązaków” i nazwanej przez Polaków „ruchem ślązakowskim”.
Der III Schlesische Aufstand ist seit 90 Jahren Gegenstand von Analysen der Historiker. Wenn man die Ergebnisse der Untersuchungen und die Art auf welche sie durchgeführt wurden in Betracht zieht, dann kommt man zum Ergebnis, dass es eine politische und nicht Geschichtliche Feststellung ist und die Schlussfolgerungen viel zu wünschen übrig lassen.
Einer der „weißen“ Flecken ist die zu schwache Erkenntnis der materiellen Grundlage des Aufstands und der Umfang der militärischen Hilfe von Seite Polens.
Es ist einer Überlegung wert, weshalb im Mai 1921 Kämpfe in Schlesien ausbrachen. Frau Dr. Zyta Zarycka stellte in ihrem Buch fest: Der hohe Grad der Industrialisierung Oberschlesiens war einer der Gründe, wohl der wichtigste, des Konflikts um seine staatliche Zugehörigkeit.
Takie trzy różne spojrzenia na wydarzenia z maja i czerwca 1921 na Górnym Śląsku można spotkać w różnych pracach historycznych. III powstanie śląskie to nazwa powszechna w polskiej historiografii, chociaż przyjmując ten punkt widzenia powinno się mówić o powstaniu polskim na Górnym Śląsku, a nie powstaniu śląskim. Oczywiście lansuje się przy okazji mit jakoby było to „samorzutne wystąpienie zbrojne ludu śląskiego przeciwko niemieckim władzom”.
“ Das polnische Recht achtet die Unantastbarkeit des Familiennamens. Natürlich gab es in der rechtlosen Nachkriegszeit Polonisierungsfälle von Familiennamen, aber wer auf seinem deutschen Nachnamen beharrte, das betraf selbst Vornamen, der durfte ihn behalten“, so der Historiker der Uni Oppeln.
Man könnte annehmen, der Verfasser kenne die schlesische Realitäten ganz und gar nicht, als lebte er in Indien, Mexiko oder gar Australien. Jeder Schlesier weiß wie es war, nur Herr Marek verschloss zur passenden Zeit Augen und Ohren, nur um nichts in Erfahrung bringen zu müssen.
|
Kampania wrześniowa 1939 roku doczekała się już wielu ujęć i opracowań. Z obu zainteresowanych stron oczywiście. Smutne jest to, że niektórzy historycy i politolodzy, szczególnie strony polskiej nie umieją się wznieść ponad nacjonalizm i próbują rożnych sposobów żeby kampanie lub jej poszczególne epizody na swój sposób upiększyć W tym celu nawet próbuje się podsunąć czytelnikom oczywistą nieprawdę w rodzaju tej o rzekomej bohaterskiej obronie wieży spadochronowej Katowicach. Szczególnie smutne jest to że włożono w tą legendę konkretne osoby i nazwiska.Tłumaczenie że zrobiono to w epoce PRL kiedy gwałtownie szukano na wzór zresztą radziecki bohaterów a jak nie było rzeczywistych to tworzono fikcyjnych, jest tylko częściowym i bardzo prymitywnym wytłumaczeniem
Represje sowieckie
Zajmowanie Górnego Śląska przez Armię Czerwoną odbywało się w trakcie walk, co prowadziło do wielu zniszczeń jak i represji wobec ludności cywilnej. Najbardziej dotkliwe były zniszczenia miast i wsi, (niekiedy już po walkach), zabijanie bezbronnych cywili, rabunki i gwałty. Skala tego zjawiska przede wszystkim na terenach należących przed wojną do Niemiec była duża.
W Katowicach 27 I 1945 r. sowieci bezmyślnie zniszczyli centrum miasta. Podobnie było w Bytomiu. Na domiar złego w dzielnicy miasta Miechowicach w odwecie za zabicie sowieckiego oficera przez młodego Niemca sowieci spalili zamek Tiele-Wincklerów oraz wiele okazałych kamienic i zamordowali około 380 osób.3
Wyniki spisu powszechnego z 2011 roku, w którym 809 tys. osób zadeklarowały narodowość śląską, z czego 362 tys. jako wyłączną, zdopingowały parlamentarzystów Platformy Obywatelskiej do poważnego zajęcia się kwestią dopisania języka śląskiego obok języka kaszubskiego do Ustawy o Mniejszościach Narodowych i Etnicznych oraz Języku Regionalnym. Projekt taki składali we wcześniejszych kadencjach śląscy posłowie, w ostatniej Marek Plura, zaś we wcześniejszej Krzysztof Szyga. Jednak projekty te nigdy nie zostały poddane pod głosowanie, utykając w komisjach wskutek negatywnej opinii Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz posłów z Górnego Śląska negatywnie nastawionych do podniesienia statusu komunikacyjnego ojczystej mowy Ślązaków, którą dla nich jest polszczyzna. Tym razem jednak klub parlamentarny PO zapowiedział, że już w lipcu projekt zmiany ustawy trafi do laski marszałkowskiej.
Nasz czytelnik przysłał nam orzeczenie do zmiany nazwisk i imion. Jest to jeden z dowodów do artykułu Dr. Ewalda Stefana Polloka, Polacy zmieniali śląskie nazwiska, który można przeczytać w naszej SILESII.
Poniedziałek/Montag, den 14. Maj/Mai 2012 um 20:21 Uhr
Filip Loret (56), hydraulik z północnej Francji twierdzi jestem wnukiem Adolfa Hitlera".
Hochsztapler, który chce udawać ważnego? Czy też jedyny potomek dyktatora nazistowskiego? Filip Loret: "Oczywiście jestem wnukiem Hitlera! Jeżeli mi ktoś nie wierzy, nie jest to mój problem. Mój ojciec mi to powiedział. Hitler jest częścią rodziny".
1 września 1939 roku hitlerowskie Niemcy dokonały zbrojnej agresji przeciwko Polsce. Z tą chwilą rozpoczął się główny proces drugiej wojny światowej, który trwał nieprzerwanie do września 1945 roku. Etap polski czyli jak się inaczej określa „kampania wrześniowa” był też wstępem do zastosowania nowej formuły metodologicznej w aspekcie sztuki wojennej. Przewaga działań ruchowych nad pozycyjnymi oraz nie tyle novum ile powrót do formuły ataku, jako podstawowego elementu działań wojennych.
Po ujawnieniu przez prezesa Kaczyńskiego, kim są naprawdę Ślązacy, rozpętała się dyskusja, czy orientacja ta jest zdrowa i zgodna z naturą Polaka. Jeśli ktoś czuje się Ślązakiem, trudno mu tego zabronić. Ale niech nie wychodzi z tym do mediów i na ulice, gdzie są dzieci i gdzie żyją normalni Polacy – mówi anonimowo jeden z przypadkowo spotkanych przeze mnie posłów PiS – Zresztą twierdzenie tych ludzi, że są narodowości śląskiej, to urojenie, gdyż taki naród nie istnieje. Wszyscy wiemy, że w praktyce chodzi tu o zakamuflowaną opcję niemiecką.
Terror był stałym składnikiem systemów totalitarnych. Przemoc w większym lub mniejszym stopniu towarzyszyła zdobywaniu władzy oraz wprowadzenie systemu. Jego podstawowym aksjomatem było całkowite podporządkowanie jednostek oraz całych społeczności totalnej ideologicznej i politycznej dyktaturze partii-państwa. W wizji społeczeństwa bezklasowego, zawarte było uznanie terroru jako sposobu na niszczenie wroga i burzenie starego porządku na gruzach, którego miał powstać nowy.
W Polsce były obozy koncentracyjne? Trwa spór. Czy można używać nazwy ''polskie obozy koncentracyjne'' dla obozów stworzonych przez komunistyczną bezpiekę?
Gorący spór o to wywołuje film dokumentalny Pawła Siegera. Trwa 45 minut, swoją historię opowiadają w nim dwie Ukrainki (osadzone w obozie Jaworznie) i jedna Ślązaczka (obóz Świętochłowice-Zgoda).
Obecny artykuł opisuje m. in. najeżony wieloma cierpieniami powrót naszej rodziny po ucieczce z Śląska przed frontem wschodnim. Stanowi dalszy ciąg wspomnień moich i moich bliskich, a właściwie zasadnicze rozwinięcie tematu opublikowanego w Silesii pt. „Flucht, Vertreibung, Versöhnung” (Ucieczka, Wypędzenie, Pojednanie”), tzn. propozycji włączenia do prac fundacji hasła „Trudne Powroty” – przed „Pojednaniem”.
(List naukowca z Niemiec dr Ewalda Stefana Polloka do prof. Witolda Kuleszy, szefa pionu śledczego w IPN w roku 2006 wydrukowany w “Zyciu Warszawy” a dotyczący powojennych polskich obozów koncentracyjnych, o których dyskutuje się w tym roku w "Rzeczpospolitej" i "Gazecie Wyborczej". Patrz, "Dyskusja w mediach czy w Polsce były obozy koncentracyjne.")
Szanowny Panie Profesorze! W "Życiu Warszawy" był Pan uprzejmy zaatakować moją osobę w związku z tym, że użyłem w artykule określenia „polskie powojenne obozy koncentracyjne”.
Drei polnische Ladendiebe konnten am Dienstagnachmittag in Wittingen von der Polizei auf frischer Tat ertappt werden. Die Männer im Alter von 29, 31 und 33 Jahren hatten im Jawoll-Einkaufsmarkt in der Celler Straße zunächst zwei große Reisetaschen aus dem Verkaufssortiment des Ladens an sich genommen und diese mit Kosmetikartikeln und Bekleidungsgegenständen gefüllt. Einer der Männer warf dann die Taschen vom Freigelände des Marktes über den dortigen Metallgitterzaun in den Bereich der Lieferzufahrt. Hierbei wurde er von einer aufmerksamen Zeugin beobachtet, die umgehend die Polizei alarmierte. Als die Polen das bereitgestellte Diebesgut abholen wollten, wurden sie schon von Beamten des örtlichen Polizeikommissariats erwartet und vorläufig festgenommen. Der Wert der Beute beträgt insgesamt zirka 1.000,- Euro. Die einschlägig vorbestraften, aber geständigen Männer wurden nach ihren polizeilichen Vernehmungen wegen fehlender Haftgründe wieder auf freien Fuß gesetzt.
Mieszkaniec Częstochowy dowiedział się wczoraj, że grożą mu trzy lata więzienia, bo znieważył ludność niemiecką, wpisując na forum internetowym niepochlebną opinię. Prokuratura i policja szukała go rok .
“ Am 14. März 1938 ging die Auflösung und Unterjochung der Tschechoslowakischen Republik vor sich” - schreibt Winston S. Churchill - “Die Slowaken erklärten in aller Form ihre Unabhängigkeit. Von Polen heimlich unterstützte ungarische Truppen drangen in die östliche Provinz der Tschechoslowakei, Karpathorußland, ein und beanspruchten sie für sich.”
Rok rocznie, gdy zbliża się grudzień, wzmaga się bardzo narzekanie na generała Jaruzelskiego za wprowadzenie stanu wojennego i napiętnowanie go jako supermordercę. Odnośnie faktów: Podobno w ciągu dwóch lat stanu wojennego zginęło około 100 osób i to przy różnych okazjach - najbardziej znany jest casus kopalni Wujek (9). W wypadkach drogowych giną tysiące w takim okresie. Na skutek zbrodniczej eksploatacji kopalń przez pazernych kapitalistów ginie znacznie liczniejsza grupa górników w strasznych męczarniach i to systematycznie i bez skutków dla winnych. Generała ludzie chcą zlinczować lub umieścić go dożywotnio tam, gdzie nie spowoduje już wybuchu wojny domowej. Szlachetna to przezorność, ale chyba przesadna.
Uczestnicy konferencji trzech mocarstw w Poczdamie w lipcu 1945 r. zostali postawieni przed częściowo dokonanymi faktami, ponieważ Polska wyrzuciła przed rozpoczęciem konferencji z byłych niemieckich ziem jej mieszkańców, bez posiadania do tego jakichkolwiek międzynarodowych ustaleń i praw. Historycy nazywają to dzikimi wypędzeniami lub wypędzeniami wojskowymi. B. Nitschke pisze: "U podstaw wysiedleń wojskowych tkwił fakt, że chciano jak najszybciej z terenów byłych wschodnich prowincji III Rzeszy (mających przypaść Polsce) usunąć ludność niemiecką i postawić aliantów w Poczdamie wobec faktów dokonanych. Ówczesna propaganda twierdziła, iż w ten sposób przygotowywano miejsce dla osadników wojskowych, którzy mieli się stać fundamentem stworzenia nad Odrą i Nysą Łużycką bastionu polskości." W pierwszej kolejności usuwano Niemców z terenów przygranicznych, przy czym nie było dokładnie powiedziane jak szeroki jest pas przygraniczny. Dwie Dywizje 5. i 7. operowały nawet w odległości ponad 200 km od przyszłej granicy. Wojsko nazywało to wysiedleniami dodatkowymi czy też ponadplanowymi. W tym czasie wysiedlono również 3.000 Niemców z woj. łódzkiego.
Cieszymy się, że polska prasa po raz kolejny zainteresowała się naszą gazetą. Szkoda tylko, że dziennikarze nie dysponują elementarną wiedzą historyczną, Jak zwykle „na tapetę” wzięto naszego redakcyjnego kolegę Ewalda S. Polloka w związku z artykułem "Częściowa mobilizacja polska w marcu 1939 r.", manipulując tekstem, wplatając w niego słowa, których nigdy i nigdzie nie napisał. Wyszedł z tego „niezły bigos”. A wystarczyło uważnie przeczytać artykuł, sprawdzić fakty podane w źródłach, bo tak przynajmniej nakazywałaby dziennikarska rzetelność. Na szczęście MSW posiada więcej wiedzy i zdrowego rozsądku i dlatego nie reaguje. Widać tu, że prawdopodobnie niektórym dziennikarzom polskiej prasy zależy na rozpowszechnianiu nieprawdziwych wiadomości historycznych. Poniżej zamieszczamy artykuł, a zainteresowanych czytelników odsyłamy do art Polloka. Warto porównać obydwa teksty.
WORLD NEWS NOWY EKRAN
WORLD NEWS - NEWS Nowy Ekran; WIADOMOŚCI ZE ŚWIATA PRZEGLĄD PRASY ZAGRANICZNEJ
21.11.2011 23:11
Niemcy winią Polskę za wojnę!!!
Stettin - Unzählige Überreste von Toten fanden vergangene Woche Spaziergänger auf einer illegalen Müllkippe im polnischen Ostseebad Pobierowo. Wie viele Menschen hier "entsorgt" wurden weiss man noch nicht. Die alarmierte Polizei und Spezialisten aus der Abteilung für Forensische Medizin in Stettin sprechen von möglicherweise hunderten Skeletten auf einem riesigen Areal und können es nicht fassen, wie Menschen so "würdelos und barbarisch", tote Artgenossen einfach auf den Müll werfen konnten. Inzwischen weiß die nach dem Fund eingeschaltete Staatsanwaltschaft bereits woher die menschlichen Überreste stammen, da auch fast gleichzeitig auf dem Gelände einer ehemaligen Kirche in Gostyn in der Woiwodschaft Großpolen "rote Fragmente von menschlichen Überresten" durch spielende Kinder gefunden wurden. Baufirmen hatten hier Gräber, vielleicht auch ein Massengrab menschenverächtlich mit Schaufelbaggern ausgehoben und alles illegal nahe der Ostsee entsorgt. Hier türmen sich jetzt Berge mit Erde, menschlichen Schädeln und Knochen. In nur einem dieser Hügel mit einem Volumen von 40 x 40 x 2 Meter fanden die Gerichtsmediziner die Reste von über 30 Menschen.
So denkt (lt. Protokoll Deutscher Bundestag 23.04.1999): Deutschland sei ein „in allen Gesellschaftsschichten rassistisch infiziertes Land.“ Und er höhnt weiter (FAS 2.1.2005): „Noch nie habe ich die deutsche Nationalhymne mitgesungen, und ich werde es als Minister auch nicht tun.“ Einst hieß es einmal: „Wer hat uns verraten? Sozialdemokraten!“ Und was machen diese Grünen heute? Es wird einem ganz übel.
Na jednym z posiedzeń CDU p. Steinbach wspomniała o tym, że polski rząd przeprowadził w marcu 1939 roku częściową mobilizację, dodała również, że mimo to Hitler napadł na Polskę we wrześniu 1939. Dalej poinformowała negujących fakt mobilizacji, że mówi tylko to, co historycznie miało miejsce. Chociaż zrelatywizowała wypowiedź dodając zdanie o Hitlerze, polskie media, jak zwykle, obrzuciły ją nienawistnymi komentarzami zarzucając, że chce na nowo pisać historię.
Również w niemieckich mediach politycy z szeregów Zielonych, SPD i częściowo Unii, jak również minister Spraw Zagranicznych Westerwelle wystąpili z ostrymi atakami przeciw niej. Minister Westerwelle dodał: „My Niemcy musimy się dobrze obchodzić z Polakami” (Wir Deutsche müssen mit Polen gut umgehen). Tu nasuwa się pytanie, czy „dobre obchodzenie się” usprawiedliwia negowanie prawdy historycznej.
Wie hinreichend bekannt distanzierten sich mehrere Politiker in Deutschland und Polen von einer Aussage, die Frau Erika Steinbach gemacht hatte. Es zeigte sich, dass die Kritiker in der Geschichte wohl wenig bewandert sind, sonst hätten sie Frau Steinbach nicht widersprochen und gegenteilige historische Unwahrheiten verbreitet. Man soll die Geschichte zur Kenntnis nehmen und nicht umschreiben wollen, wie es einige Politiker beider Länder praktizierten.
Od dłuższego czasu nasza internetowa gazeta SILESIA zajmuje się tematyką powojennych obozów w Polsce. Na początku spotykaliśmy się z dość sceptycznymi a czasami wręcz negatywnymi opiniami niektórych czytelników a ja byłem wielokrotnie napastowany i obrażany za poruszanie tego tematu.
Pod takim tytułem ukazał się wywiad redaktora Krzysztofa Ogioldy z „Nowej Trybuny Opolskiej” (18.04.2006) z rzecznikiem prasowym Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu p. Jarosławem Mensfeltem
W imię ideologii zdewastowano krajobraz kulturowy Dolnego Śląska. Każdy, kto dziś odwiedza Niemcy, zachwyca się krajobrazem kulturowym tego kraju, czyli piękną architekturą, wspaniałymi zabytkami i doskonale utrzymanymi wioskami, gdzie dachy pokryte są czerwoną dachówką.
Ponosimy winę metafizyczną za to, co się naszej ziemi działo. Za to, że niektórzy Polacy wydawali i mordowali okrutnie Żydów – uważa prof. Barbara Engelking-Boni z Centrum Badań nad Zagładą Żydów.
W pewnym sensie Polacy są odpowiedzialni za śmierć wszystkich 3 milionów Żydów – obywateli II RP – mówi historyk z Żydowskiego Instytutu Historycznego Alina Cała
Die Angelegenheit rund um das Nachkriegslager Auschwitz und den dort verblichenen Personen wird von Zeit zu Zeit in der polnischen Presse behandelt, doch die Verantwortlichen, welche der Sache ein Ende bereiten könnten – schweigen. Obwohl aus dem Ministerium für Kultur und Nationales Erbe ein Schreiben mit dem Datum 12. April 2007 ankam, in dem man u.a. lesen kann: „...das Lager Auschwitz-Birkenau funktionierte von Februar 1945 bis April 1946, eigentlich bis April 1947. Wurde eröffnet durch die Kreisbehörde des Amtes für Sicherheit in Biala, in Strukturen des Ministeriums für öffentliche Sicherheit und war dem Zentralarbeitslager in Jaworzno untergeordnet. Im Lager wurden nicht nur Oberschlesier oder Bewohner der Niederbeskiden deutscher Herkunft festgehalten, sondern auch Polen, Deutsche, Österreicher und Volksdeutsche.“
Gegen die Verharmlosung der Vertreibungsopfer!
Seit 1995 geisterte das Wort vom „größten Kriegsverbrechen in Europa seit 1945“ durch die Medien. Gemeint ist das durch General Mladić angeordnete Massaker im bosnischen Srebrenica mit seinen 8000 Opfern. Mit dieser unreflektierten Floskel, die ständig wiederholt wird und auch nach der Auslieferung von Ratko Mladić beim Gerichtshof im Haag zu hören ist, werden aber Nach-Kriegsverbrechen verharmlost, die nach dem 8. Mai 1945 weitaus mehr Opfer forderten als Srebrenica.
Rupert - W wielu podręcznikach do historii znajdują się barwne opisy walk w Berlinie. Także w filmach nie brak scen walk z Niemcami. Tyle tylko, ze to w dużej części fikcja, Ostatnimi obrońcami Hitlera, którzy do końca walczyli w obronie Berlina nie byli Niemcy ale Francuzi, Norwegowie, Szwedzi i Rosjanie. Trzon obrony stanowiły resztki dywizji Waffen SS Charlemanie (Francuzi) oraz Nordland (Szwedzi i Norwegowie) wsparci przez Rosjan. Nie tylko w Berlinie cudzoziemscy żołnierze Waffen SS walczyli najdłużej; do końca walczyły niedobitni oddziałów włoskich, hiszpańskich, rumuńskich - ostatnia jednostką niemiecką jaka złożyla broń był oddział węgierski.
Walki zbrojne z 1921 r. są od 90 lat przedmiotem analiz historyków. Biorąc pod uwagę wyniki tych badań, sposób ich prowadzenia oraz formułowania wniosków końcowych są one upolitycznione i należy stwierdzić, że pozostawiają dużo do życzenia.
Jedną z białych plam jest zbyt małe rozeznanie bazy materialnej powstania oraz zakresu pomocy wojskowej ze strony Polski.
Warto zastanowić się dlaczego w maju 1921 roku wybuchły na Śląsku walki zbrojne. Pani dr Zyta Zarzycka, w swojej książce stwierdziła; "Wysoki stopień uprzemysłowienia Górnego Śląska był jedną z przyczyn, bodaj czy nie najważniejszą, konfliktu o jego przynależność państwową."
„Durch die Gnade Allahs leben wir in einem der reichsten Länder der Erde. Das ist eine große Barmherzigkeit von Allah uns gegenüber, aber ebenso eine riesige Verantwortung...Dieses Land ist unser Land, und es ist unsere Pflicht, es positiv zu verändern. Mit der Hilfe Allahs werden wir es zu unserem Paradies auf der Erde machen, um es der islamischen Ummah (Weltgemeinde) und der Menschheit insgesamt zur Verfügung zu stellen.“
Jeden z tutejszych kupił za żydowskie złoto hurtownię w Warszawie - opowiada Tadeusz Kiryluk, były kierownik muzeum-obozu w Treblince.
- Szwagier znalazł brylant jak pół paznokcia od dużego palca - wspomina jego sąsiad z Wólki Okrąglik. - I przepił. Nawet stodoły nie postawił. A inni domy stawiali i nie tylko: całe gospodarstwa wyrosły.
- Jeden z tutejszych wysiał łubin - opowiada Kiryluk. - Poszedł w pole, a na roślinie wisi złota obrączka. Zaraz poszedł z rodziną i pole przekopali. Ryli ziemię ojcowie, matki, potem dzieci kopały i wnuki, na koniec to już aparaty mieli, wykrywacze metalu. Jeden chciał mnie zabić, milicjant z Warszawy, się okazało.
"Polskie prawo szanuje nietykalność nazwiska. Oczywiście w okresie powojennego bezprawia zdarzały się na Śląsku przypadki polszczenia nazwisk, ale kto się uparł przy swoim niemieckim nazwisku a nawet imieniu, ten mógł je zachować", tak pisze polski historyk z opolskiego Uniwersytetu.
Można byłoby przypuszczać, że autor zupełnie nie zna śląskich realiów, że mieszka w Indiach, Meksyku czy nawet Australii. Każdy Ślązak wie jak było. Historyk zamknął w odpowiednim czasie oczy i zatkał uszy, aby się niczego nie dowiedzieć. Pozwolę sobie tę lukę w Jego historycznym wykształceniu uzupełnić. Takiego "powojennego bezprawia" jak sugeruje nie było, bo zmieniano nazwiska w majestacie prawa.
|
